Voor een stad van dit formaat heeft Den Helder een absurd goed aanbod aan hardlooproutes. Binnen een paar kilometer van elke wijk vind je bos, duin, strand, dijk en polder, en dat betekent dat je elke week een andere ondergrond kunt lopen zonder in de auto te stappen.
De zeewering
De Helderse zeewering loopt over een lengte van kilometers langs het Marsdiep en de Noordzee, met een pad erbovenop. Het is een rechte, harde route met uitzicht op Texel, de veerboot en het scheepvaartverkeer. Ideaal voor een tempoloop, en meedogenloos als de wind tegenstaat. De vuistregel hier is simpel, begin tegen de wind in en kom met de wind mee terug.
De Donkere Duinen
Aan de zuidwestkant van de stad ligt het bos van de Donkere Duinen, een aangeplant dennenbos met zandpaden, hoogteverschillen en beschutting. Dat laatste is hier het grote pluspunt, want tussen de bomen merk je weinig van de wind. Het is de plek waar de lokale lopers hun rustige duurlopen en hun heuveltrainingen doen, en waar in het najaar de crossen worden gehouden.
Mariëndal en de Noordduinen
Ten zuiden van de stad ligt Mariëndal, een gebied waar oude bollenvelden zijn omgevormd tot natuur, met paden waar je vrij kunt struinen. Daarnaast liggen de Noordduinen, met open duin en zicht op de omgeving. Samen leveren die twee gebieden een gevarieerde route op met zacht en hard onder de voeten afgewisseld, wat voor je benen prettiger is dan alleen asfalt.
Het strand
Van Huisduinen tot Julianadorp aan Zee ligt kilometers strand. Bij laag water loop je op de harde strook vlak bij de vloedlijn, en dat is de mooiste ondergrond die er is. Let op twee dingen, want het strand loopt altijd iets schuin af, wat op lange afstand je enkels en heupen belast, en het is er zelden windstil. Wissel daarom van richting en houd rekening met het tij.
Rondjes per afstand
- Een korte lus door je eigen wijk en langs het groen, voor de doordeweekse avond.
- Een middellange route van de stad naar de zeewering en terug.
- Een bosronde door de Donkere Duinen met zandpaden en klimmetjes.
- Een lange route die duin, bos en strand aan elkaar knoopt.
- Een polderrondje richting het Koegras voor wie van vlak en recht houdt.
Omgaan met de wind
Wind is hier de belangrijkste trainingsfactor, meer dan hoogteverschil. Een loop van tien kilometer met vijf tegen kost meer dan dezelfde tien in het binnenland. Kijk voor je vertrekt uit welke hoek het waait en plan je route zo dat de zwaarste helft eerst komt. En trek een windjack aan dat je onderweg kunt uitdoen, want in de luwte van het bos wordt het meteen warm.
Samen lopen
De atletiekvereniging van de regio organiseert trainingsgroepen voor verschillende niveaus, van beginners tot wedstrijdlopers. Voor wie moeite heeft met de motivatie in de winter, is een vaste groep het verschil tussen wel en niet gaan. Daarnaast zijn er informele loopgroepjes die via sociale media afspreken, en die staan doorgaans open voor iedereen die aansluit.
Trainen in de winter
Van november tot maart is het hier vroeg donker, nat en winderig, en dat is precies wanneer de meeste mensen afhaken. Wie doorloopt, kiest voor beschutte routes in het bos, voor kortere rondjes dicht bij huis en voor kleding die tegen slagregen kan. Reflectie op je jas is geen overbodige luxe op de dijk en de polderwegen. En spreek af met iemand, want dat is de enige trainingsmethode die in dit klimaat gegarandeerd werkt.
Praktisch
Neem in het donker verlichting mee, want de duinpaden en de dijk zijn niet verlicht. Loop op het strand niet te dicht op de vloedlijn als het opkomend water is. Houd rekening met broedseizoenen in de duinen en blijf op de paden. En droog na een strandloop je schoenen goed, want zout en zand vreten aan het materiaal, precies zoals ze dat met alles hier doen.
